18 lipca 2020 roku minęło 25 tysięcy dni, od kiedy królowa Elżbieta II zasiada na brytyjskim tronie. Tym samym Królowa jest obecnie najdłużej panującym monarchą w Wielkiej Brytanii i na świecie.

Królowa Elżbieta II zasiadła na tronie 6 lutego 1952 roku – tuż po nagłej śmierci ojca, króla Jerzego VI. Elżbieta miała wówczas 25 lat i praktycznie z dnia na dzień, jako najstarsza córka monarchy została królową. 18 lipca 2020 roku minęło 25 tysięcy dni jej panowania – to dokładnie 68 lat, pięć miesięcy i 12 dni. Obecnie mając 94 lata, jest najstarszą i najdłużej panującą królową brytyjską, a także najstarszym i najdłużej panującym monarchą na świecie.

- Reklama -

Już w 2015 roku Elżbieta II została najdłużej panującym brytyjskim monarchą. Wówczas pobiła rekord swojej prababki – królowej Wiktorii, która na tronie zasiadała przez 63 lata i 216 dni. “Nieuchronnie w tak długim życiu można dojść do wielu kamieni milowych. Mój własny nie jest wyjątkiem” powiedziała wówczas Elżbieta II.

Jubileusz 25 tysięcy dni królowa Elżbieta II i 99-letni książę Filip spędzili w zamku Windsor – tak poinformował rzecznik Pałacu Buckingham. To tam od początku pandemii przebywa królowa wraz z grupą najbliższych współpracowników.

25 tysięcy dni

Nie da się zaprzeczyć, że Elżbieta II stała się częścią wielu kluczowych wydarzeń. Królowa witała nowe tysiąclecie, na zamku spotkała się z 12 amerykańskimi prezydentami, zajmowała się brexitem oraz wieloma brytyjskimi kryzysami politycznymi. Ostatnie orędzie do narodu, jakie wygłosiła w związku z pandemią koronawirusa obejrzało blisko 24 miliony widzów.
Elżbieta II jest również głową rodziny królewskiej – obserwowała dorastanie swoich dzieci, wnuków i prawnuków oraz udzielała aprobaty ich związkom i małżeństwom.

O specjalnym przemówieniu Królowej w związku z pandemią COVID-19 pisaliśmy między innymi tutaj.

Rekord za rekordem

Już w 1952 roku mając zaledwie 26 lata Elżbieta II zdobyła tytuł Człowieka Roku magazynu “Time”. W 2017 r. z królowa obchodziła swój szafirowy jubileusz z okazji 65 lat zasiadania na tronie, a za dwa lata będzie to już jubileusz platynowy – minie wówczas 70 lat od koronacji.

Wizerunek królowej Elżbiety II widnieje na walutach ponad 35 krajów, a także na niezliczonych pamiątkach i gadżetach. Jest głową 15 państw – Antigui i Barbudy, Australii, Bahamów, Barbadosu, Belize, Grenady, Kanady, Jamajki, Nowej Zelandii, Papui-Nowej Gwinei, Saint Kitts i Nevis, Saint Lucia, Saint Vincent i Grenadyn, Tuvalu i Wysp Salomona, które razem z Wielką Brytanią mają status tzw. commonwealth realm.
Królowa odbyła również niezliczone podróże zagraniczne. Już w latach 1953-1954 wraz z mężem wyruszyła w 6 miesięczną podróż dookoła świata. Była pierwszą królową Australii, Nowej Zelandii i wysp Fidżi, która odwiedziła te wszystkie państwa. W 1996 roku odwiedziła również Polskę – do kraju przyjechała na zaproszenie prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego.

Polityka królowej

Jeśli chodzi o politykę – Elżbieta II jako głowa monarchii parlamentarnej, stojąca ponad podziałami politycznymi i niesprawująca władzy osobiście – nie powinna wyrażać swoich osobistych opinii na tematy polityczne. Królowa przez całe swoje panowanie stosowała się do tej zasady i w efekcie niewiele wiadomo o jej sympatiach i antypatiach politycznych. Konstytucyjnie, królowa jest ważnym elementem brytyjskiego systemu władzy, ale jej rola jest de facto symboliczna. Jak stwierdził konstytucjonalista Walter Bagehot, królowa ma jedynie prawo do udzielania rad, zachęcania i ostrzegania.

Mimo to od czasu wstąpienia na tron Elżbieta spędza co najmniej 3 godziny dziennie „pracując nad pudłami” – czytając dokumenty przesyłane jej z ministerstw, ambasad i urzędów rządowych. Jeśli nie podróżuje, w każdy wtorek spotyka się z premierem i omawia bieżące sprawy polityczne. Podczas swojego panowania przyjmowała na audiencji 13 premierów.

Elżbieta II jako królowa Zjednoczonego Królestwa jest najwyższym zwierzchnikiem Kościoła Anglii i protektorem Szkockiego Kościoła Prezbiteriańskiego. W innych królestwach Wspólnoty królowa nie pełni żadnych funkcji religijnych.

Majątek

A co z pieniędzmi samej Elżbiety II? Jest najbogatszą królową świata. „Forbes” szacuje jej majątek osobisty na 720 mln dolarów – nie licząc tak bezcennych skarbów państwowych, jak Pałac Buckingham i Klejnoty Koronne.

Choć po koronacji Elżbieta II i Filip przeprowadzili się do pałacu Buckingham (jaki od 1837 roku jest oficjalną rezydencją brytyjskich królów i królowych) to Królowa nigdy nie przepadała za pałacem. Przyznaje, że zdecydowanie woli przebywać w zamku Windsor, który znajduje się 15 kilometrów na zachód od Londynu.  Królowa spędza dużo czasu również w Holyrood House w Edynburgu, który jest jej oficjalną siedzibą jako królowej Szkocji i gdzie według zasad ma przebywać co najmniej przez tydzień w roku. Wiejskimi rezydencjami królowej są również zamek Balmoral w Aberdeenshire oraz Sandringham House w Norfolk.

Chłodna królowa?

Relacje między członkami rodziny królewskiej, skandale, śluby i rozwody od lat pojawiają się na pierwszych stronach gazet. Głośno komentowano to, że Królowaa nie popierała związku najstarszego syna Karola z Camillą Parker-Bowles, ale kiedy książę Karol i Camilla wzięli w 2005 ślub, Elżbieta pogodziła się z wyborem syna.

Królowa jest blisko związana ze swoimi wnukami, zwłaszcza z księciem Williamem (najstarszym synem księcia Karola), księżniczką Beatrycze (najstarszą córką księcia Yorku) i Zarą Phillips (córką księżniczki Anny). Niewiele wypowiada się o swoim mężu księciu Filipie. W pięćdziesiątą rocznicę ślubu powiedziała „nie lubi komplementów, ale jest dla mnie podporą i przez te wszystkie lata zawsze mogłam na niego liczyć”.

Ze względu na podeszły wiek królowej część jej publicznych obowiązków przeszła na jej dzieci i innych członków rodziny królewskiej. Mimo plotek, królowa nie zdecydowała się na abdykację. Tuż przed jej 83 urodzinami ogłoszono wyniki badania opinii publicznej, z których wynikało że większość Brytyjczyków chciałaby aby królowa panowała aż do swojej śmierci. Królowa cieszy się 80% poparciem – osiągając tym samym lepsze wyniki niż wielu brytyjskich polityków.

Nie zawsze społeczeństwo patrzyło na monarchię przychylnie. W 1992 roku separacja Karola i Diany, rozwód księżniczki Anny i wybryki księżnej Yorku, oraz pożar zamku Windsor przysporzyły Elżbiecie II wielu zmartwień. Koszt odbudowy zamku miał wynieść 90 milionów euro, a całość. miała zostać sfinansowana z publicznych pieniędzy. Zostało to wówczas głośno oprotestowane przez opinię publiczną i nawet “The Times” przyłączył się do chóru krytyków pisząc: “Kiedy zamek jest w dobrym stanie, należy do nich, a kiedy płonie jest nasz”. Burza medialna skłoniła królową do deklaracji w 1993 roku, że będzie płacić podatki. Później królowa zrezygnowała również z królewskiego jachtu Britannia i z używania prywatnych samolotów Queen’s Fleet.

W 1997 roku, po śmierci księżnej Diany monarchia rownież spotkała się z powszechną krytyką, a rodzina królewska była szeroko atakowana przez prasę. Po latach Królowej udało się jednak odbudować swój wizerunek w oczach Brytyjczyków.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Napisz komentarz
Wpisz swoje imię tutaj

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.