środa, 20 sierpnia 2014

Postawa naszych dzieci

Skolioza to deformacja kręgosłupa, jego wielopłaszczyznowe skrzywienie przekraczające kąt 10°. Skrzywieniu bocznemu (odchylenie od osi ciała w płaszczyźnie czołowej) towarzyszy rotacja kręgów (deformacja w płaszczyźnie poziomej na wysokości danych kręgów) oraz skrzywienie w płaszczyźnie strzałkowej, czyli "wygięcie" do tyłu lub do przodu, pogłębienie krzywizn fizjologicznych, odpowiednio kifozy i lordozy.

Pomimo, że poznano wiele różnych przyczyn skoliozy - nieprawidłowy, wrodzony defekt kostny, na przykład wykształcenie tylko połowy kręgu, zaawansowane zwyrodnienie kręgosłupa, nieprawidłowe napięcie mięśni spowodowanych porażeniem lub niedowładem. Niestety w większości przypadków przyczyna pozostaje nieznana.
Jeżeli przyczyną skoliozy nie są zmiany w obrębie kręgosłupa, ale np. przykurcz w stawie biodrowym to mówimy o skoliozie czynnościowej, skrzywienia takie ustępują jednak gdy pacjent leży.
Skrzywienia spowodowane zmianami w obrębie kręgosłupa nazywamy skoliozami strukturalnymi. Zmiany te mogą dotyczyć jednego z układów: kostnego, więzadłowego, nerwowego, mięśniowego.
U większości pacjentów jednak przyczyna skoliozy pozostaje nieznana, mówimy wówczas o skoliozie idiopatycznej. 
Prawidłowy kształt i funkcjonowanie kręgosłupa zależą z jednej strony od odpowiedniej stabilizacji wewnętrznej – układ kostny i więzadłowy, z drugiej zaś strony od stabilizacji zewnętrznej - układ mięśniowy i  nerwowy.
Jeśli dochodzi do zaburzenia w obrębie któregoś z układów powstają nieprawidłowości w obrębie krzywizn kręgosłupa w postaci skoliozy.
Konsekwencjami nie leczonej lub źle leczonej skoliozy mogą być zniekształcenia klatki piersiowej, uciski na narządy wewnętrzne – głównie na płuca i serce, a w konsekwencji obniżenie sprawności i wydolności. W skrajnych przypadkach może dojść do przedwczesnej śmierci pacjenta. Wczesne rozpoznanie i poprawne leczenie skoliozy ma uchronić pacjenta przed leczeniem operacyjnym, które polega na usztywnieniu kręgosłupa. Uzyskanie korekcji sylwetki poprzez przykręcenie śrubami do kości metalowych prętów okupione jest utratą ruchomości i elastyczności kręgosłupa do końca życia.
Plan leczenia deformacji kręgosłupa zależy od całościowej oceny pacjenta kształtowanej w oparciu o wiek, wywiad chorobowy i rodzinny, badanie kliniczne, stopień dojrzałości tkanki kostnej, typ i wielkość skrzywienia oraz przewidywany rozwój deformacji. W przypadku  niewielkich skrzywień, w których nie spodziewamy się znaczącej progresji, możliwe jest zastosowanie tylko ćwiczeń korekcyjnych. Dobre efekty uzyskuje się dzięki zastosowaniu odpowiednich metod i technik nowoczesnej fizjoterapii – ćwiczeń trójpłaszczyznowych (PNF), ćwiczeń oddechowych, ćwiczeń w wodzie, plastrowaniu dynamicznemu (kinesio taping). Wszystkie te działania mają na celu nie tylko korekcję skrzywienia, ale również zwiększenie pojemności płuc, poprawę ruchomości klatki piersiowej oraz zwiększenie wydolności mięśni oddechowych. Zaplanowanie całości leczenia oraz dobór odpowiednich ćwiczeń odbywa się zawsze indywidualnie dla każdego pacjenta.
Przy skrzywieniach pomiędzy 20-40° same ćwiczenia nie mogą powstrzymać narastania deformacji. Często postępowaniem z wyboru jest zastosowanie gorsetu. Należy jednak pamiętać o tym, że gorset jedynie przeciwdziała progresji deformacji, niestety nie leczy choroby. Jako generalną zasadę przyjąć można, że skrzywienia o wartości >40° są wskazaniem do wykonania zabiegu operacyjnego.
Jeśli niepokoi Cię postawa Twojego dziecka lub ma ono zdiagnozowana wadę postawy -  nie czekaj i skonsultuj się z fizjoterapeutą w celu ustalenia programu ćwiczeń.


Autorem niniejszego materiału jest mgr. Aleksandra Szłapa z Sophia’s House. Po więcej informacji oraz w celu umówienia się na wizytę, skontaktuj się z Sophia’s House pod nr 02380 405 823 lub enquiries@sophias-house.co.uk.

0 comments:

Prześlij komentarz