piątek, 27 czerwca 2014

Menadżerem być

Ich biblią są biografie sław biznesu, nie rozstają się z elektronicznymi gadżetami a na ich nadgarstkach błyszczą Rolexy. Menadżerowie nieustannie dążą do sukcesu, a wysoki status podkreślają luksusowymi dobrami.

Dla wielu, stanowisko menedżera na wysokim szczeblu jest nieosiągalnym szczytem marzeń, dla innych szczegółowo zaplanowanym celem życiowym możliwym do osiągnięcia dzięki wykazaniu się w pracy, częstemu siedzeniu „po godzinach”, dodatkowym projektom i niezliczonej ilości kursów i szkoleń.

Typ menedżera

Pracownicy korporacyjni są w stanie poświęcić wiele – w tym życie rodzinne i osobiste – aby pewnego dnia dołączyć do świata kierowników. Dlaczego? Czy to wysoki status, sowite wynagrodzenie, czy wyzwania zawodowe, a może możliwość tzw. samorealizacji? Co kieruje zapracowanym człowiekiem nie mającym często czasu ani dla siebie ani dla rodziny, który ciężką pracą i licznymi wyrzeczeniami dąży do tego by tego czasu mieć jeszcze mniej?
Wzorowy menedżer jawi się nam jako osoba ambitna, inteligentna, która nie boi się wyzwań ani podejmowania trudnych decyzji. Ta grupa społeczna – często wyidealizowana – postrzegana jest przez pryzmat klasycznych cnót: roztropności, sprawiedliwości, męstwa i umiarkowania. Niekiedy jednak spotykamy się z ich totalnym przeciwieństwem. W świecie menedżerów nie brakuje manipulantów i oszustów nastawionych wyłącznie na wysokie dochody i korzyści majątkowe. To ta nieliczna grupa bierze udział w głośnych aferach korupcyjnych i skandalach społecznych, ale także w oszustwach na mniejszą skalę. Jednak w większości przypadków menedżerowie skutecznie zarządzają finansami, zasobami wiedzy i zasobami ludzkimi znacząco przyczyniając się do rozwoju wielu przedsiębiorstw, a tym samym służą lokalnej i globalnej gospodarce.

Mieć styl

Menedżerowie to także kreatorzy trendów konsumpcyjnych i marketingowych, wyznaczających nowe kierunki tworzenia i promowania produktów na co dzień goszczących w naszych domach. Jaki zaś smak charakteryzuje kierowników wyższego szczebla?
Przedstawiciele klasy średniej wybierają luksusowe dobra z najwyższej półki. Jeśli samochód to Porsche lub wysokiej klasy BMW, jeśli garnitur to Pierre Cardin, torebka zaś musi być od Louis Vuitton. Te kultowe marki stanowią symbol luksusu i świadczą o przynależności do klasy menedżerskiej, która wydaje się dość jednolita – jej członkowie zazwyczaj korzystają z tych samych marek i usług. Prowadzą również podobny styl życia, którego stałym elementem są częste służbowe podróże, a niekiedy wręcz wędrowny tryb pracy uwarunkowany stałą gotowością do zmiany miejsca zamieszkania w związku z wykonywaną pracą.

Zawód dla singli

Brak możliwości stałego osiedlenia i ciągła dyspozycyjność sprawiają, że menedżerowie narażeni są na utratę tożsamości bądź też nabycie osobowości „zwierzęcia korporacyjnego”, którego życie determinuje kultura organizacyjna, a atrakcję i przerwę od pracy stanowią imprezy integracyjne. Taki styl życia nie sprzyja nawiązywaniu i budowaniu stałych związków, nie mówiąc już o zakładaniu rodziny, toteż wiele przedstawicieli tej grupy społecznej decyduje się bądź jest skazanych na bycie singlem i doświadczanie jedynie przelotnych związków i niezobowiązujących znajomości zazwyczaj z innymi osobami ze świata korporacyjnego.

Wytężona praca, często po godzinach, plus dokańczanie projektów w domu wymagają sporej motywacji i samodyscypliny. Skąd menedżerowie czerpią inspirację i chęć do pracy: czy wysokie wynagrodzenie i status społeczny stanowią wystarczający czynnik motywacyjny? Jednym z najskuteczniejszych źródeł inspiracji w świecie korporacyjnym jest piśmiennictwo menedżerskie. Obejmuje ono biografie i autobiografie słynnych menedżerów takich jak Gates, Iacoca czy Jobs, monografie znanych firm, np. IBM, Daimler-Chrysler, Apple, IKEA, czy opracowania ukazujące nowoczesną myśl dotyczącą teorii i praktyki zarządzania. Publikacje książkowe i czasopisma przedstawiające te treści ukazują się w milionowych nakładach i zajmują coraz więcej miejsca na półkach z literaturą popularno-naukową oraz w przestrzeni internetowej.

Autor: Ewa Erdmann

0 comments:

Prześlij komentarz